مولانا نظام‌الدین عبیداالله زاکانی،‌ شاعر طنز پرداز قرن هفتم هجری و بلا شک بزرگترین و شهیرترین شاعر طنزپرداز و هزل‌سرای ایران تا به امروز است.

به جرات می‌توان گفت که تمامی خصایص مثبت در مورد اشعار طنز – چه قبل از عبید و چه بعد از او – را می‌توان در آثار عبید ملاحظه نمود . اشعار بی‌نظیر، حکایات شیرین، نثر بدیع و هر آنچه که یک اثر ادبی - طنزی را شاخص می‌کند، را می‌توان در دیوان وی جستجو کرد. دیوان عبید سرشار از انواع طنزهای شیرین، تلخ است که به زبان بسیار ساده و دل‌نشین طبع شده است.
کتابی که هم‌اکنون ملاحظه می‌کنید بر اساس کتاب «کلیات عبید زاکانی» به تصحیح مرحوم دکتر پرویز اتابکی چاپ سال‌های 1342 و 1379 است که با دقت و وسواس بسیار جمع‌آوری و تدوین شده است.
لازم به ذکر است که علاوه بر نسخه تصحیح شده‌ی دکتر اتابکی، استاد فقید دکتر محمد جعفر محجوب در اواخر عمر خود یک نسخه از دیوان عبید را تصحیح کرده‌اند که به دلیل تفاوت‌های بسیار و نیز اهمیت آن بعنوان یه نسخه ارزشمند تحقیقی، به صورت جداگانه در سایت قرار خواهد گرفت.

دیوان اشعار طنز و هزل عبید زاکانی (ویرایش چهارم) - لینک مستقیم
دیوان اشعار طنز و هزل عبید زاکانی (ویرایش چهارم) - لینک کمکی